span dir="LTR">‌پیشنهاد ما به شما این می باشد که ابتدا مقاله قبلی را مطالعه کنید و سپس به مطالعه این بخش بپردازید.



در پردازنده پس از فراخوانی و رمزگشایی داده ها نوبت به پردازش و اجرا می رسد. این مرحله از اجرا در هر پردازنده ای مهم ترین بخش آن می باشد که در این مرحله واحد پردازنده CPU یک دستور باینری را از یک آدرس مخصوص در دست دارد. این واحد تمامی دستورات را به کمک واحد ALU (مخفف Arithmetic & Logic Unit و به معنای "واحد محاسبه و منطق")، پردازش می‌کند. در حین پردازش پردازنده ممکن است که نیاز به دستور دیگری باشد که این فرایند را یعنی در اختیار قرار دادن دستور مورد نیاز به پردازنده توسط Program counter انجام می شود البته این امکان هم وجود دارد که واحد پردازش، دستورات را برای زمان دیگری در رجیستر داخلی خود ذخیره کند. پس از انجام تمامی این مراحل نوبت به مرحله آخر یعنی بازسازی می رسد. هر دستوری که در کامپیوتر باید اجرا بشود دارای یک مقدار خروجی می باشد که در واقع در حافظه جانبی دستگاه ذخیره می شود و یا حتی می تواند به دیگر قطعان نیز ارسال شود. برای نمونه فرض کنید که یک دستور برای نشان دادن یک عبارت به CPU برای پردازش ارسال می‌شود. CPU پس از پردازش این دستور، همان عبارت را به عنوان خروجی بازمی‌گرداند یا به فرض، یک عمل ریاضی به عنوان مثال ۲ ضرب در ۲ به  CPU برای پردازش ارسال می‌شود. حال پردازنده پس از پردازش عدد ۴ را به عنوان خروجی برمی‌گرداند. در بیشتر وقت ها ، پردازنده مقدار خروجی را در رجیستری خود ذخیره می کند تا در دستورات دیگر به سرعت از این خروجی ها بهره بگیرد.در این چهار مرحله اصلی، پردازنده فقط یک دستور که از Program Counter ارسال شده را پردازش می‌کند. پس از اتمام این چهار مرحله، درصورتی که دستور دیگری در صف پردازش وجود داشته باشد، توسط PC به سی پی یو داده می‌شود و مراحل از اول شروع می‌شوند تا زمانی که تمامی دستورات پردازش شوند.